poezja kradziona

Wypiszmy się, chłopcy, z tych pokoleń
może się jeszcze uciec da...
Wypiszmy się, chłopcy, z czasów wojen
i wielkich słów
i ważnych dat.

Zbiegło to życie na zebraniach,
okrył je czarny sportów dym,
i nie wiedziałam, że gdzieś grają
i nie tańczyłam no bo z kim?

Wszyscy Ci chłopcy, co nie tańczą
co dowodzili "armią słów",
dziś z aniołami w niebie walczą
albo pijani wpadli w rów.

(...)

Myśmy reakcji się nie bali,
lecz ludzkiej skóry było wstyd,
i kiedy inni się kochali,
myśmy za mitem snuli mit.

Jak pachnie człowiek, nie wiedziałam,
dzieci nie miałam, ani psów,
a co czytałam, zapomniałam
w uszach mam popiół
byłych słów.

(...)






- Agnieszka Osiecka



.